Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/4615 K.2018/1811

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait ... mevkii ... köyü .../... adresinde bulunan kömür ocağı işyerinde hizmet akdi ile çalışırken, 21.03.2007 günü iş kazası geçirdiğini, motor başında söküm işi esnasında damın arkasındaki çifti bellemeye alırken sağ elin belleme ile kama arasında kaldığını ve sağ el serçe parmağı kopan davacının maddi ve manevi zarara uğradığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 1.000,00TL maddi zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 05.03.2016 günü, 29,20TL ıslah başvuru ve 365,00TL ıslah nispi harçlarını yatırmak kaydıyla, dava dilekçesine ilave olarak 50.000,00TL manevi ve 56.747,67TL maddi tazminat telebinde bulunmuştur.

B)Davalı Cevabı :

Davalı vekili; davaya konu iş kazasının 21/03/2007 tarihinde gerçekleştiğini, husumeti kabul etmediğini, bir malzemenin birden fazla kişiyle taşınması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, iş yerinde eğitim verildiğini, eğitimde malzemelerin taşınması ve yere bırakılması konusunda gerekli anlatımın yapıldığını, ancak davacının bu eğitim ve talimatlara aykırı davrandıgını, bellemeyi yanlış yerden kavradığını, kazanın bu yüzden meydana geldiğini, vardiya mühendisi ve çavuşu bulundugundan denetim eksikliğinin de söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece Mahkemesi tarafından, 49.964,25TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın 21/03/2007 iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Dosyadaki evraka göre, ...

Başkanlığı Komisyon Kararı ile davalı işyerinde gerçekleşen olayın iş kazası olarak kabul edildiği, dosyada maluliyete yönelik raporun ve tarafların kusuruna ilişkin bilirkişi raporunun bulunduğu, davacının yer altı maden işçisi olduğu, 6552 sayılı Yasa 9. maddesi ile 04/06/1985 tarihli 3213 sayılı Maden Kanunu'na eklenen ek 9. maddesinde "Bu kanunun 2.maddesinde sayılan 4.Grup madenlerden 'linyit' ve 'taşkömürü' çıkarılan işyerlerinde, yeraltında çalışan işçilere ödenecek ücret miktarı 4857 sayılı Yasanın 39.maddesi uyarınca belirlenen asgari ücretin iki katından az olamaz" hükmünün mevcut olduğu,

bu yasal düzenleme ve değişiklik kapsamında Yasa'nın yürürlük tarihinden yeraltı döneminin sonuna kadar olan kısma ilişkin hesaplama yönünden ek rapor aldırıldığı, denetime açık rapor ile yasal düzenlemeler kapsamında yapılan hesaplama neticesinde toplam 60.304,52TL maddi zararın hesaplandığı, davacı tarafın bu yöndeki istinaf taleplerinin yerinde görüldüğü, ancak davacı tarafın ıslah dilekçesi ile toplam 56.747,67TL maddi tazminat talebinde bulunduğu, davacının talebi ile sınırlı şekilde maddi tazminatın hüküm altına alınması gerektiği;

davacının %9,2 maluliyet oranı, paranın satın alma gücü, olay tarihi ve dosya kapsamı ile hükmedilen manevi tazminat miktarına ilişkin itirazların yerinde görülmediği; ... hükümleri gereğince taraflara ilişkin maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı hükümler kurulması gerektiği, taraf vekillerine ait bu yöndeki itirazların yerinde olduğu ve bu kapsamda kararın düzeltilmesi gerektiği ifade edilerek, 56.747,67TL maddi, 10.000TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

E)Temyiz :

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde ve temyize cevabında, manevi tazminatın az olduğunu, istinaf başvurusundaki itirazları tekrar ettiğini; dava dilekçesinde 1.000,00TL maddi, ıslahta ise ilave olarak 56.747,67TL maddi tazminat talebinde bulunduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 56.747,67TL maddi tazminata karar verildiğini ve 1.000,00TL maddi tazminat talebinin hükme bağlanmadığını; hesap raporundan sonra ücret artışları olduğunu; davalı temyizinin haksız olduğunu itirazen beyan etmiştir.

Davalı vekili, temyiz dilekçesinde ve temyize cevabında, manevi tazminatın fazla olduğunu, kusur raporunu kabul etmediğini, maden kazalarında heyet raporu alınması gerektiğini, davacının maden işçisi olduğunu, diğer şartların da tamamlanması halinde 39 yaşında davacının emekli olabileceğini, bu nedenle hesap raporunda pasif dönem yaşının 60 olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, kusur ve hesap raporlarının hatalı olduğunu, kararın müvekkili lehine bozulması gerektiğini, davacı temyizinin haksız olduğunu savundu.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre, davalı tarafın tüm, davacının ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, iş kazası maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, 49.964,25TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, tazminatlara iş kazası tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına; Bölgel Adliye Mahkemesi tarafından ise 56.747,67TL maddi, 10.000TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelere göre; iş kazasının 21.03.2007 günü gerçekleştiği, bu kazada davacının %9,2 malul kaldığı, kusur raporuna göre davacıya %30 müterafik kusur yüklenildiği, dava dilekçesinde 1.000,00TL maddi tazminat talebinde bulunulduğu, 05.03.2016 günlü ıslah dilekçesi ile 29,20TL ıslah başvuru ve 365,00TL ıslah nispi harcının yatırıldığı ve 50.000,00TL manevi ile ilave olarak 56.747,67TL maddi tazminat telebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından alınan hesap raporuna göre davacıya ait maddi zararın 60.304,52TL olarak hesaplandığı, davacının talebi ile sınırlı şekilde 56.747,67TL'ye istinaf incelemesi üzerine karar verildiği anlaşılmakdadır.

Dava dilekçesindeki 1.000,00TL maddi tazminata ilave olarak ıslah dilekçesi ile ek 56.747,67TL maddi tazminatın talep edildiği, böylelikle hesap bilirkişisi raporundaki 60.304,52TL maddi zarara rağmen, davacı talebi ile sınırlı şekilde 57.747,67TL maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, 56.747,67TL maddi tazminata hükmedilmesi hatalı olmuştur. Islah dilekçesindeki "ıslahen artırılma" ifadesi ile ıslah nispi harç miktarı, davacının bu husustaki temyiz itirazını doğrular mahiyettedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Davacının istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular kapsamında, dava ve ıslah dilekçesindeki talepler ile sınırlı şekilde 57.747,67TL maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması usule ve yasaya aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.