Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/5072 K.2017/9099

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda 24/05/2017 tarihli kararın davacı vekiline 18/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği, iş bu davacı vekilinin temyizinin de 07/09/2017 tarihinde, vuku bulduğu anlaşılmakla 8 günlük temyiz süresinin hükmü temyiz eden davacı bakımından geçtiği açıktır.O halde, 1.6.1990 Tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak davacı ...’ın temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 8.505,52 TL maddi tazminatın 06/07/2005 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 06/07/2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranının %12,2’den %67’ye ulaşması nedeniyle %54,8 oranındaki fark maluliyet için iş bu davayı açtığı, mahkemece verilen 25/11/2015 tarihli ilk karar ile davanın kabulü ile 309.347,00 TL maddi tazminatın maluliyetin artış tarihi olan 19.09.2012 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, kararın davalı tarafça temyizi üzerine dairemizin 07/02/2017 tarih 2016/10407 Esas, 2017/682 Karar sayılı ilamıyla davacının daha önce açtığı ...

E.K. sayılı dava dosyasına işaretle, davacının maluliyet oranı tartışılarak kesinleştiği ve kesinleşen maluliyet oranına göre zarar tavanı belirlendiği, maluliyet oranında artma kabul edilemeyeceği belirtilerek, fark maluliyet nedeniyle açılan eldeki davada davacının isteyebileceği maddi tazminat tutarı %12,2 maluliyet oranı üzerinden hesap edilen ve tavan zarar olarak tespit edilen 8.506,52 TL’ olduğu, Belirtilen bu miktardan davacının feragat ettiği 1,00 TL’lik kısım dikkate alınarak artan kısımla sınırlı olarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde iş kazası maluliyet oranında artma kabul edilerek,

yeniden yapılan hesaba itibarle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamda dosya arasına alınan ... Karar sayılı ilamıyla davacı lehine %12,2 maluliyet içina 100.700,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 06.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine karar verildiği, kararın Dairemizin 25/05/2015 tarih ve 2015/8555 Esas, 2015/11808 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere hüküm son oturumda açıklanan kısa karar ve gerekçe ile bir bütündür.

Bunun yanında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)’nun 294/1 maddesinde mahkemelerin usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdireceği belirtilmektedir. Bilindiği gibi, hakimin davadan el çekmesini gerektiren, davayı sonuçlandıran kararlarına nihai kararlar denilmektedir. Nihai kararlar, usule ilişkin nihai kararlar veya esasa ilişkin nihai kararlar (hükümler) olmak üzere ikiye ayrılır. Usule ilişkin nihai kararlar, davanın esasıyla ilgili olmayan kararlar olup, başka bir ifade ile mahkemenin maddi hukuk bakımından değil de usul hukuku bakımından verdiği kararlardır (...).

Bu nedenle, mahkemece verilen görevsizlik, yetkisizlik, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararlar usule ilişkin nihai kararlar olduğu gibi, dava şartı yokluğu nedeni ile verilen, usulden ret kararları (HMK m.115/2) da, usule ilişkin nihai kararlardır. Esasa ilişkin kararlar ise, hakimin uyuşmazlığın esasını inceleyerek verdiği kararlardır(HMK m. 294/1).

Yani davada ileri sürülen taleplerin maddi hukuk açısından incelenerek esas bakımından kabul veya reddine ya da kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararlardır(...).

Esasa ilişkin nihai karar ile taraflar arasındaki uyuşmazlık (esastan) sona erer ve hüküm kesinleşince (kesin hüküm ortaya çıkınca), artık o uyuşmazlık (dava konusu) hakkında, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak yeni bir dava açılamaz; açılırsa, kesin hükümden dolayı reddedilir (HMK m.303)(Kuru, Baki:Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt:3, s.3005).

Somut olaya geldiğimizde yukarıda da değinildiği üzere davacı kazalı aynı olay nedeni kesinleşen %12,2 maluliyet oranı üzerinden bakiye maddi tazminat alacağına ....2014/474 Esas, 2015/182 Karar sayılı karar ile hükmedilmiş olduğu ve anılan kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği gözetildiğinde, eldeki davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

....