Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/515 K.2018/503

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, Kurumca tahsil edilen 8.136,53 TL iadesine, yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile davalı Kurumca tahsil edilen 8.136,53 TL'nin iadesi istemine ilişkindir.

Dairemizin 02/11/2015 tarihli 2015/15729 E., 2015/19264 K. sayılı bozma ilamı üzerine Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanunun 8/1. maddesi “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya 01/02/2011 tarihli tahsis talebine istinaden 2749 gün Tarım Bağ-Kur hizmeti ve 2666 gün SSK hizmeti ile 506 Sayılı Yasanın Geçici 81 /A maddesi uyarınca 01/03/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurumun 26/09/2013 tarihli yazı ile 1260 gün 4/a sigortalılık şartını yerine getirmediği gerekçesiyle davacının aylığını iptal ettiğini bildirdiği, tahsis talebinde bulunduğu tarihte Tarım Bağ-Kur hizmetinin kısa süreli 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları haricinde 01/10/1990 ila 15/11/2000 tarihleri arasında kabul edildiği,

ziraat odası kaydının 01/01/1987 tarihinden itibaren devam etmesi nedeniyle davalı Kurumca davacının 01/08/2003-11/04/2005 tarihleri arasında da 2926 sayılı Yasa kapsamında tescil edilerek yaşlılık aylığının 1260 gün 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılık koşulunu gerçekleştirmediği gerekçesiyle kesildiği, 18/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda ihtilaf konusu dönemde davacının yıllık tarımsal gelirlerinin prime esas günlük kazancından az olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 18/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda ihtilaf konusu dönemde davacının yıllık tarımsal gelirlerinin prime esas günlük kazancından az olduğu bildirildiğinden 01/08/2003-11/04/2005 tarihleri arasında davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında tesciline ilişkin Kurum işlemi yerinde değildir. Buna göre 01/02/2011 tahsis talep tarihinde 2829 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde 506 sayılı Yasa (5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi ) kapsamındaki çalışması daha fazla olmasına rağmen Mahkemece, yazılı şeklide davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline karar vermek, davacının iadesini talep ettiği 8 136,53 TL'nin davacıdan hangi nedenle tahsil edildiğini araştırıp ortaya koymak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.