KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2017/5704 E., 2018/614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar, murisi ...'ün, çalışma gücünü %60 oranında kaybetmesi nedeniyle 15/12/2011 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle dava tarihine kadar olan birikmiş aylıklarla ilgili önceki kararın davacı tarafından temyiz edilmemiş olmasına ve yine dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının bakım yardımından yararlanabileceğinin anlaşılmasına göre davacı ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine
2-Dava davacının maluliyet aylığı talebini reddeden davalı Kurum işleminin iptali ile 15.12.2011 tarihinden itibaren hak kazanması gereken maluliyet aylığının fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.500,00-TL sinin faizi ile davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 22.03.2012 tarihi itibarı ile malulen emekli sayıldığının tespitine karar verilmiştir.
5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde davacı tarafça yatırılan harçların mahkeme masrafları ile birlikte hesaplanıp kurumun dolaylı olarak harçtan sorumlu tutulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2017/5704, K. 2018/614, 25 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama