Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/6197 K.2018/6836

Davacı, davalı Kurum tarafından düzenlenen ödeme emirlerinin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 2009/14957 ve 2010/12398 takip sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Dairemizin “bozma” ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile “1-Davalı kurumun 2009-14957 takip sayılı ödeme emrinin İPTALİ ile bu ödeme emrinde talep edilen alacak yönünden davacının davalı kuruma 2009 yılının 9-10-11. ayları itibari ile borçlu olmadığının tespitine, 2- Davalı kurumun 2010/12398 takip sayılı ödeme emri yönünden konusu kalmayan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Kurum'un 24.08.2016 tarihli yazısı ile “dava konusu her iki 2009/14957 ve 2010/12398 sayılı ödeme emirlerine konu borcun tahsil edilmekle takip dosyalarının kapandığı”nın belirtildiği anlaşılmakla Mahkemece “davalı Kurum'un her iki 2009/14957 ve 2010/12398 takip sayılı ödeme emirleri yönünden konusu kalmayan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.