Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/6443 K.2018/7611

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine feri müdahil Kurum ve davalı vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince feri müdahil Kurum ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil Kurum ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre feri müdahil Kurum vekilinin ve davalı ... . Sanayi ve Ticaret A. Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1986 yılından 04.03.1994 tarihine kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, “ Davanın kısmen kabulü ile ; ... T.C.kimlik ve ... s.s. numaralı davacı ...’nin, davalı işveren ... San.Tic.A.Ş.ne ait ... sicil sayılı işyerinde; 1986 – 17.9.1987 tarihleri arasında 506 sayılı Yasanın 3/II-B maddesi uyarınca çıraklık statüsünde çalıştığından, bu çalışmalarının 506 sayılı Yasanın 2.maddesi anlamında tüm sigorta kollarına tabi çalışma olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla buna ilişkin talebin reddine,

18.9.1987 – 4.9.1989 ve 26.3.1991 – 4.3.1994 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak toplam 1767 gün çalıştığı, 1360 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, Asgari ücretli 407 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine ” karar verilmiştir.

Somut olayda, ... Askerlik Şubesi Başkanlığı' nın 31.05.2016 tarihli yazısı ile davacının 31.08.1989 tarihinde askere sevk edilmiş olup 28.02.1991 tarihinde terhis edildiği sabit olduğu halde davacının askerlikte geçen sürelerinin bir kısmının davalı işyerinde geçen hizmet sürelerine eklenerek hüküm kurulduğu anlaşıldığından yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.