Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/756 K.2017/8988

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 19.10.1983 olduğunun tespitine ve emeklilik talebiyle davalı kuruma başvurduğu 06.07.2011 tarihi itibariyle oluşup oluşmadığının karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 19/10/1983 tarihi olarak tespiti ile 06/07/2011 tarihi itibariyle emeklilik koşullarının oluştuğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, 17/03/2016 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek Kuruma emeklilik için ikinci kez müracaat ettiği 02/10/2012 tarihi itibariyle emeklilik koşullarının oluştuğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Dairemizin 01/10/2015 tarih 2014/21403 Esas ve 2015/16931 Karar sayılı bozma ilamı üzerine mahkemece, davanın kabulü ile davacının 19/10/1983-01/02/1988 tarihleri arasında 1479 sayılı ...kapsamında sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine ve böylece kuruma 2. kez yaşlılık aylığı talebinde bulunuduğu 02/12/2012 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli şartlar 1479 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenmiş olup (g) bendinde “23/05/2002 tarihini takip eden aybaşı itibarıyla, kadın ise 20 tam yıl, erkek ise 25 tam yıl prim ödemiş olanlar ile prim ödeme sürelerinin dolmasına.

7 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya daha az kalan kadınlara 46 yaşını, 9 yıl 6 aydan fazla, 11 tam yıl veya daha az kalan erkeklere 50 yaşını doldurmaları, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.” düzenlemesi yer almaktadır.

01/06/2002 tarihinde 14 yıl 8 ay 12 gün (5292 gün) prim ödeme süresi bulunan davacının prim ödeme süresinin dolmasına 10 yıl 3 ay 18 gün kaldığı anlaşıldığından tahsis talep tarihinde 25 tam yıl prim ödemesinin bulunması ve 50 yaşını doldurmuş olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının ilk tahsis talep tarihi olan 06/07/2011 tarihinde 25 tam yıl prim ödemiş olma şartını sağlayamadığı, ikinci tahsis talep tarihi olan 02/10/2012 tarihinde ise bu koşulun yerine geldiği ancak 50 yaş koşulunu 21/06/2014 tarihinde sağladığı, her iki tahsis talep tarihinde de yaş şartını yerine getirememesi sebebiyle yaşlılık aylığına hak kazanamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, her iki tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığı şartlarını yerine getiremeyen davacıya aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.