Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/1112 K.2019/895

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının (eş ve çocuklar) maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; davacı çocuk ... ‘nın maddi tazminat talebinin reddine, davacı eş yararına 100,00 TL maddi, takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın, çocuklar yararına takdiren ayrı ayrı 6.000,00 er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.Dosya kapsamından 18/10/2017 tarihli kararda sair yönlerinde bir hata bulunmamakla birlikte,

kabul edilen maddi tazminat miktarı yönünden davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin maddi hata edilerek "davacıdan alınarak davalıya ödenmesine" dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.