Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/1458 K.2019/145

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 05/09/2007-03/06/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının 05.09.2007- 03.06.2009 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesince Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; özetle, davacının çalışmasının sürekli olmadığı, trafik cezası aldığı sürelerde çalıştığını ispatladığından bahisle " Davanın kısmen kabulü ile.

1- Davacının 15/12/2007-05/05/2009 tarihleri arasında 5 gün sigortalı çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " karar verilmiştir.Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, anılan hükme aykırı olarak,

davacının çalışma süreleri açıkca belirtilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.