Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/1844 K.2018/7308

Davacı vekili, davacının ilk defa hastalığı nedeniyle 20.03.2006 tarihinde ...

Devlet Hastanesine yattığını, 27.03.2006 tarihinde çıktığını, daha sonra Akdeniz Üniversitesinde böbrek nakli olduğunu, buradan aldığı iş gücü kaybı raporuna dayanarak 24.10.2014 tarihinde davalı kuruma başvurarak malulen emekli olmak için başvurduğunu, bu talebinin davalı kurumun 24.12.2014 tarihli yazısı ile 506 sayılı yasanın 53. Maddesinin b fıkrası uyarınca maluliyet yardımlarından yararlanamayacağının bildirildiğini, davacının ilk işe giriş tarihi olan 01.05.2006 tarihinde böyle bir rahatsızlığının olmadığını ileri sürerek;

davalı kurumun 24.12.2014 tarihli işlemin iptali ile 01.11.2014 tarihinden itibaren malulen emekli sayılması ve hak ettiği aylıkları yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B)Davalı Cevabı : Kurum vekili; davacının ilk işe girişinin maluliyetini gerektiren arıza ile girdiğini, malüllük sigortası yardımlarından yararlanamayacağını, kurum işleminin yerinde olduğunu ileri sürerek; davanın reddini istemiştir. C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemenin;Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 05/10/2016 tarihli raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunun 25/05/2017 tarih 824 sayılı karar raporunda, "... oğlu 1974 doğumlu ...'un incelenen dava dosyasındaki tıbbi belgelerine 01.06.2005 tarihinde işe girdiği, ...

Devlet Hastanesinde 27.03.2006 tarihli epikrizde kronik böbrek yetmezliğinin olup, Hemodiyaliz ve periton diyalizi yapıldığı, 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında Ek.1 Bölüm E45 maddesine göre çalışma gücünün 2/3'ünü 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Çalışma Gücü Kaybı oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin Ek-1 Arıza Hastalık Listesi E-4.

Maddesine göre çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmiş sayılacağı, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği Ek-1 Bölüm E-4 madde kapsamında çalışma gücünün en az %60 (yüzde altmış'ını) kaybetmiş olduğu, kişinin maluliyet başlangıç tarihinin kişiye ...

Devlet Hastanesinde kronik böbrek yetmezliği teşhisi konup periton diyalizi yapıldığı bildirilen 27/03/2006 tarihinin olduğu, davacının hastalığının işe giriş tarihi 01/06/2005 tarihinde maluliyetini gerektirecek derecede olduğunun gösterir tıbbı belge mevcut olmadığı gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01/11/2014 tarihinden itibaren malulen emekli olduğunun tespiti ile, hak ettiği emekli maaşlarının hakediş tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir. D) İstinaf Başvurusu : Davalı vekili; davacının 24.10.2014 tarihinde maluliyet aylığı tahsis talebinde bulunduğu, red kararına karşı itirazının de Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile yerinde görülmediği ve Kurum işlemlerinin yerinde olduğu gerekçesiyle anılan kararın kaldırılması gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur. E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu;davanın yasal dayanaklarından olan mülga 506 sayılı Kanunun 53’üncü maddesi (5510 sayılı Kanunun 25'inci maddesinin ikinci fıkrası) uyarınca, sigortalının 506 sayılı Kanun kapsamında malûl sayılıp, maluliyet aylığı bağlanabilmesi için ilk defa sigortalı olarak çalıştığı tarihten önce malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızasının bulunmaması gerekir.

Sigortalılık öncesi malûl sayılmasını gerektirmeyecek düzeyde hasta veya sakat iken bu hastalık veya sakatlığı ilerlemiş ve sigortalılık sonrası malûl sayılmayı gerektirecek dereceye ulaşmış ise sigortalıya malûliyet aylığı bağlanabilecektir.

Somut olayda; ilk defa 01.06.2005 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna tabi olarak çalışmaya başlayan ve tahsis talebinde bulunduğu 24.10.2014 tarihine kadar 3384 gün 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında prim gün sayısı bulunan davacının, kronik böbrek yetmezliği teşhisi ile çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun, söz konusu maluliyetinin başlangıç tarihinin 27.03.2006 tarihi olup,

sigortalı olarak çalışmaya başladığı 01.06.2005 tarihi itibariyle hastalığının maluliyetini gerektirecek derecede olduğuna ilişkin tıbbi belge ve delil bulunmadığının Adli Tıp Kurumunun 3. İhtisas Dairesinin 05.10.2016 ve Genel Kurulunun 25.05.2017 tarihli raporlarından anlaşıldığı gerekçesiyle esastan reddine karar vermiştir

F)Temyiz :

Davalı vekili, istinaf başvuru gerekçesini tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ilk işe giriş tarihinin 01/06/2005 olduğu, 24.10.2014 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, 5510 sayılı yasanın 4/1-a kapsamında sigortalı olduğu, 3384 prim gün sayısının olduğu, ATK 3.kurulun 2016 tarihinde ve ATK genel kurulun 2017 tarihinde düzenledikleri raporlara göre davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun, söz konusu maluliyetinin başlangıç tarihinin 27.03.2006 olduğu anlaşılmaktadır

5510 sayılı Kanunun geçici 10 maddesinin 1.fıkrasının “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk defa sigortalı olanlardan, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 53 üncü maddesine göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya engeli bulunan ve bu nedenle malullük aylığından yararlanamayan sigortalılar, yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar.

5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiştir.

5510 sayılı yasanın 26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile de malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Davacının çalışma gücünün en az %60 'ını kaybettiği ve maluliyet başlangıç tarihinin 27.03.2006 olduğu Adli Tıp Genel Kurulunun 25.05.2017 tarihli raporu ile tespit edilmiş olup , malul sayılması gerektiği açık ise de, davacıya malullük aylığı bağlanabilmesi için , malul sayılması yanında 5510 sayılı Kanunun geçici 10.maddesi ve aynı kanunun 26.ve devamı maddeleri değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur

Mahkemece yapılacak iş; davacının tahsis talebi 5510 sayılı yasanın yürürlülük tarihinden sonra olduğundan 5510 sayılı Kanunun 26. ve devamı maddelerinde yer alan koşullar değerlendirilerek karar vermekten ibarettir

O halde, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

H)Sonuç :