Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/2753 K.2019/820

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere,temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ...’nun tüm, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava,davacının 10/03/2006 tarihinden 21/02/2012 tarihine kadar davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece ,davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 326.maddesine göre Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.Öte yandan, davanın 6552 sayılı Yasa’nın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11/09/2014 tarihinden önceki bir tarih olan 05/02/2014 tarihinde açıldığı ve ...’nun bu hüküm gereğince “davalı” sıfatı bulunduğu gözetilerek, davacı lehine hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücretinden diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.