Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/2836 K.2019/2121

Davacı, 2008-2011 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 15/02/2016 tarih 2016/HD-047 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmen raporunda, davacının ...Ziraat Odasında noter tasdikli üye kayıt defterinde kayıtlı olmadığını, isminin noter tasdiksiz üye aidat tahakkuk ve tahsilat defterinde kayıtlı olduğunu, kayıt tarihinin 20/05/1992 olarak yazıldığının tespit edildiğini ancak tarihi destekleyici herhangi bir belge bulunmadığını, 20/06/2000 tarihli aidat ödeme makbuzunun sonradan düzenlenemeyecek nitelikte belge olması nedeniyle davacının ...Ziraat odasında bulunan üyelik kaydının aidat ödemesini yaptığı 20/06/2000 tarihinden itibaren geçerli üye kaydı olarak değerlendirildiğini, kurum işlemlerinde herhangi bir yanlışlık veya usulsüzlük olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk Derece Mahkemesince , "Dosya kapsamından, davalı kurumca davacının tevkifat kesintisine istinaden 2926 Sayılı Kanun uyarınca sigorta başlangıcının 01.06.1999 olarak düzeltildiği anlaşılmıştır.

Davacının oda kaydının 1992 yılından itibaren bulunduğu, davacının 2007 yılında Bağ-Kur giriş bildirgesi verip, prim ödemesinde bulunduğu, davacının yerleşim yerinin Başsögüt köyü olduğu ve hiç değişmediği, dinlenen tanıkların dava konusu dönemde Başsögüt köyü muhtar ve azaları olduğu ve tanıkların davacının tarım ile uğraşarak geçimini sağladığı, başkaca bir işle uğraşmadığı, yaklaşık 10 sene önce inşaatlarda çalıştığını, buğday, arpa ürettiği beyan etmeleri, keza jandarma araştırması ile de davacının geçimini çiftçilik yaparak sağladığı, traktörü olduğu, tarımsal kredi kullandığı,

tarımsal arazilerinin bulunduğu hususları da anlaşılmakta olup, davacının tespiti talep edilen dönem içerisinde 506 Sayılı Kanun kapsamında ki aralıklı çalışmasından (2008) kaynaklı sigortalılığının, Yargıtay içtihatları ve sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü'nün 29.06.2010 2010/77 Sayılı Genelge de yer alan "malum süre" yi aşmamış olduğu değerlendirilmesinde bulunarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.02.2007 gün ve 2007/21-73-71 sayılı kararında açıklandığı üzere,

anılan sigortalılığın bitiminde 2926 sayılı kanun çerçevesinde tarımsal faaliyete yeniden başlanarak devam edilmesi durumunda davalı kurumun sonradan gerçekleşen bu tarımsal faaliyete değer vermesi zorunludur.

Bütün bu hususlar, mevzuat hükümleri ve yargı kararları ile birlikte değerlendirildiğinde ve 2926 Sayılı Kanunun 6/b hükmü uyarınca 506 Sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın başlama tarihi de dikkate alınarak davacının ihtilaf konusu olan 09.01.2008 tarihinden davalı kurumca kabul edilen 01.04.2011 dönemi içerisinde tarımsal faaliyette bulunduğu değerlendirmesinde bulunularak davacının 09.01.2008-01.04.2011 tarihleri arasında 2926 Sayılı Kanun uyarınca Tarım Bağkur sigortalısı sayılması gerektiği" gerekçesiyle

"1-DAVACININ DAVASININ KABULÜNE, 09.01.2008 -01.09.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı kanun uyarınca davacının tarım bağkur sigortalısı sayılması gerektiğinin TESPİTİNE, " karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu ; Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, 506 sayılı kanun kapsamındaki çalışmanın göz ardı edilerek karar verildiğini belirterek, hatalı yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince " davacının 2007 yılı içerisinde prim ödemeleri yapmış olduğu, Ziraat oda kaydının bulunduğu, 10/01/2007 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında giriş bildirgesi verilmiş olması ve mahkemece dosyada toplanan tarım işiyle iştigal ettiğine dair belgeler ve köy muhtar ve azalarından dinlenen tanıkların beyanlarına göre aralıksız tarım işiyle iştigal ettiği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalı sürenin tarım sigortalılığını engelleyecek uzunlukta olmadığı anlaşıldığından davacının 506 sayılı Yasa kapsamında bildirilen sigortalı süresinin bitiminden itibaren tarım bağ kur sigortalısı olarak sayılması gerektiği,

dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı " gerekçesiyle

"1)Davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE," karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesindeki gerekçeleri tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davacının 09/01/2008-01/09/2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde ise de, davacının 10/01/2008-06/07/2008 tarihleri arasında geçen 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalarının dışlanmaması hatalı olmuştur.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.