Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/3633 K.2019/2978

Davacı, davalı iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının 01/10/1993-20/08/2007 tarihleri arası davalı işverene ait ait ... plakalı araçta şoför olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin 01/09/2007 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davalı adına ... plakalı araç nedeniyle minibüs işletmesinden dolayı 21/07/1994 tarihinde başlayan vergi kaydının bulunduğu,davalı işveren cevap dilekçesinde davacının 2005-2007 arası yevmiye usulü aralıklı olarak çalıştığını belirttiği,davacının davalı işyerinden bildirilen çalışmanın bulunmadığı,

davacı adına ... plakalı araçta 11/01/2002 ila 18/06/2003 tarihleri arasına ilişkin trafik ceza tutanakları , ardından 42 M 8090 plakalı araçta 18/08/2002 ila 29/01/2004 tarihleri arasına ilişkin trafik ceza tutanakları , 02/03/2004 ila 14/04/2007 tarihleri arasına ilişkin tekrar ... plakalı araçta trafik ceza tutanakları bulunduğu 42 M 8090 plakalı aracın dava dışı Fethi Başoda'ya ait olduğu, davacı, davalı ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Somut olayda, davacı adına davalıya ait ... plakalı araç nedeniyle düzenlenen trafik cezaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamında davacının 02/03/2004-20/08/2007 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı sabit olmasına rağmen Mahkemece, tanık beyanları dışında başka bir delil bulunmadığı gerekçesiyle bu döneme ilişkin talebin reddi yerinde değildir. Ancak davacının 02/03/2004 tarihinden önce bir kısım çalışması dava dışı işverene ait minibüste geçmiş olup bu tarihten önce davalı işyerinde çalışması bulunsa dahi bu süre yönünden talebi için hak düşürücü süre gerçekleşmiştir.

Yapılacak iş, davacının 02/03/2004-20/08/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.