Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/3891 K.2019/1741

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaları ile prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

İlk Derece Mahkemesince dava tarihi gözetildiğinde karar başlığında Kurumun fer'i müdahil yerine ilgili gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava 28.10.2016 tarihinde açılmış olup, dava konusu davacının davalı iş yerinde 05/11/2010-29/08/2011 ile 10.12.2012-13.08.2014 tarihleri arasında çalışmalarının, prim ödeme gün sayılarının ve prime esas kazançlarının tespiti ile Kurum kayıtlarına işlenmesi talebine ilişkindir.

6552 Sayılı Kanunun 64. maddesi ile değişik 5521 Sayılı Kanunun 7. maddesi 4. fıkrasında “ Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dâhi kanun yoluna başvurabilir.

Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” şeklinde düzenleme mevcuttur. İş bu düzenlemeye göre davalı Kurum hizmet tespiti davasında fer’i müdahil olarak davaya katılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanuna göre feri müdahil, davanın tarafı olmayıp leh ve aleyhine hüküm kurulması da hukuken mümkün değildir.

Kurumun fer’i müdahil olduğu bir davada; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekçesi ile Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.