Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/4274 K.2019/2338

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili davacının ...Mesleki Eğitim Okulunda mesleki eğitim görmekte iken davalı işyerinde 23/09/2002 tarihinde stajer olarak çalışmaya başladığını, 22/04/2004 tarihinde fabrikada bulunduğu sırada daha öncesinde de baskı ve tehdidine maruz kaldığı ... isimli işçinin davacı müvekkilini işyeri dolaplarının kapağı arasına sıkıştırdığını ve dövmeye başladığını, davacının sol gözünün bu darbeler sonucu yuvasından çıktığını ve halen davacının sağlığına kavuşamadığını, gözünün görme yetisini kaybettiğini, davalı işverenin sorumluluğu olduğunu belirterek, davacı lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının belirttiği gibi ... isimli işçinin hiçbir suretle davacıyı tehdit etmediğini ve davacıyı dövmediğini böyle bir olayın gerçekleşmediğini, iddia edildiği gibi anılan işçinin dövmesi sonucu davacının gözünün yuvasından çıkma durumunun olmadığını, küçükken geçirdiği rahatsızlıktan dolayı davacının sol gözünün zaten arızalı olduğunu belirterek, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi:

“Davacının iddia ettiği olayın iş kazası olmadığının mahkememizin 2013/144 Esas ve 2015/780 Karar sayılı kararında tespiti üzerine, Mahkememizce yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiştir” şeklinde belirtilmiştir.

D) İlk Derece Mahkemesi Kararı:

“Davanın Reddine ” karar verilmiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesinde Özetle;

“Takipsizlik kararı, SGK müfettiş raporu ve aynı mahkemenin 2013/144 esas sayılı dosyası karar içeriği hep birlikte değerlendirildiğinde davacı tarafça davalı işyerinde gerçekleştiği iddia olunan diğer çalışan ... tarafından darp edilme olayının ve yine sol gözündeki arızanında bu olay nedeniyle meydana geldiğinin ispatlanamaması, söz konusu iş kazası tespit davasında verilen red kararının Yargıtay onamasından da geçerek kesinleşmiş olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemece aynı olaya ilişkin maddi ve manevi tazminat talepli açılan davanın reddi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır” şeklinde belirtilmiştir.

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

“-İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE” karar verilmiştir.

G) Temyiz Nedenleri;

Davacı vekili temyiz dilekçesi ile; bekletici mesele sayılan ...

İş Mah. Nin 2013/144 E. sayılı dosyada müvekkil aleyhine karar verilmiş olmasının onun manevi tazminat talebinin incelenmesine engel olmadığını, davacının darp eylemi neticesinde psikolojisinin bozulduğunu, Adli Tıp Raporlarında davacının iddiası ve tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, bunun yerine işverenin sağlık kurumuna sevk belgesinde belirtilen göze toz kaçması üzerinde durulduğunu , sadece toz kaçması ile gözde bu şekilde bir hasar ve yaranın oluşamayacağının, aslında olayın davacının anlattığı şekilde iş yerinde uğranılan darp neticesinde olduğu hususunun hiç tartışılmadığını, ATK raporu ile yetinilmemesi ve dosyanın,

müvekkilin gözünden ağır şekilde yaralanması sonrasında ameliyatının ve tedavisinin yapıldığı halen tedavi evraklarının bünyesinde mevcut olduğu ... Tıp Fak. Göz Hat. Ana Bilim Dalı na gönderilmesi yönündeki taleplerinin mahkemece reddinin de maddi gerçeğin ortaya çıkartılmasına engel olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

H) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, zararlandırıcı olay nedeniyle iş gücü kaybına uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, davacının iddia ettiği olayın iş kazası olmadığı ... İş Mahkemesi’nin 2013/144 Esas ve 2015/780 Karar sayılı kararı ile tespit edildiğinden, davanın reddine karar verilmiştir. İş mahkemeleri, 5521 sayılı Yasa ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan mülga 5521 Sayılı Yasa'nın 1. maddesinde ve karar tarihinden sonra yürülüğe giren 7036 Sayılı Yasa'nın 5. maddesinde iş mahkemelerinin görevi düzenlenmiştir.

7036 Sayılı Yasa'nın 5. maddesine göre iş mahkemeleri,

“a)5953 sayılı Kanuna tabi gazeteciler, 854 sayılı Kanuna tabi gemiadamları, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa veya 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına,

b)İdari para cezalarına itirazlar ile 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamındaki uyuşmazlıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumu veya Türkiye İş Kurumu'nun taraf olduğu iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklara,

Diğer kanunlarda iş mahkemelerinin görevli olduğu belirtilen uyuşmazlıklara ilişkin dava ve işlere bakar."

Somut olayda, meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olmadığı açık olduğuna ve bu husus yerel mahkemece de kabul edildiğine göre iş mahkemelerinin dava konusu uyuşmazlığa bakmakla görevli olmadığı, görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğu gözden kaçırılarak, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken iş mahkemesi sıfatıyla davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde, kamu düzenine ilişkin bu hususlar re’sen nazara alınmalı ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.