Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/443 K.2019/771

Davacı, 10/06/1991 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının 10/06/1991 tarihinden itibaren zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulü ile "davacının 10/06/1991 tarihinden itibaren gelir vergisi mükelliği olarak zorunlu sigortalılığının TESPİTİNE" karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının, 25/08/2001 tarihinde davalı Kuruma intikal eden giriş bildirgesi ile 04/10/2000 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 10/06/1991-10/07/1991 tarihleri arasında ve 19/09/1992 tarihinden itibaren devam eden vergi mükellefiyetinin olduğu,

meslek odası kaydının 27/01/1993 tarihinden itibaren devam ettiği, bu sebeple her ne kadar yasal süresi içindeki başvurusu dolayısıyla 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince vergi mükellefiyetinin başladığı 10/06/1991 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tesciline karar verilmesi yerinde ise de vergi mükellefiyetinin davalı Kurumca tescil edilen 04/10/2000 tarihine kadar kesintisiz devam etmediği,

10/07/1991 tarihinde sona erip yeniden 19/09/1992 tarihinde başladığı dolayısıyla ancak bu tarihler arasında sigortalı olabileceği dikkate alınarak hükümde gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.