Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/4505 K.2019/4955

Dava, davacının 01/09/2000- 25/07/2012 tarihleri arasında davalı işyerindehizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. B)Davalı Cevabı: Davalı ... vekili ile davalı şirket vekili davanın reddini talep etmişlerdir. C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde özetle.

Davacının 09/12/2002 - 09/03/2004 tarihleri arasında askerlik yaptığı, 01/10/2002 tarihli işe giriş bildirgesi imzalı olup daha önce çalıştığına dair yeterli delil bulunamadığı, yine 09/02/2005 tarihli işe giriş bildirgesinin de imzalı olup 09/02/2005 tarihinde yeniden işe başladığı, bu çalışmasını 05/07/2012 tarihine kadar sürdürdüğü, gerek davacı asıl, gerek davacı tanıkları ve gerekse davalı tanıkları kış aylarında işlerin durduğu ve tam çalışılmadığı, ücretsiz izin verildiği ve puantaj kayıtlarının imzalatıldığının beyan edildiği, davacı asılın bizzat beyanının da aynı yönde olduğu,

davacının eksik bildirimlerinin puantaj kayıtlarına dayandığı ve çalışılmayan günler için eksik bildirim yapıldığı anlaşılmakla her ay 30 gün süreyle çalışma iddiasının kanıtlanamadığı gerekçeleriyle "davanın reddine" karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece Mahkemesinin gerekçeleri uygun bulunarak "6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ilişkin İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE," karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davacı vekili; İhtilaflı dönemlere ilişkin yazılı belge olmadığı, işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacıya ait olmadığı, davacı tanık beyanları ile davasının ispatlandığı ve resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve Bölge Adliye Mahkemesi karar ve gerekçesine göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının 01/09/2000- 30/10/2002 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışıp çalışmadığına dair çelişkili tanık beyanları ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, 01/09/2000- 30/10/2002 tarihleri arasına ilişkin tüm dönem bordrolarını davalı kurumdan istemek, mahkemece dinlenen tanıkların ifadeleri karar vermeye yeterli olmadığından, bu dönemde çalışması bulunan ve dinlenmeyen bordro tanıklarının adresini Sosyal Güvenlik Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, Kurumdan, gerekirse zabıta,

vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının işe giriş tarihini net bir şekilde belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2,6,9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmasına karar verilmiştir.