Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/4854 K.2019/4303

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle en son 1.950.00 TL ücret üzerinden çalıştığına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalı Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla davalı işyerinde geçen ve Kuruma eksik olarak bildirilen hizmet sürelerinin tespiti ile en son 1.950TL ücreti üzerinden çalıştığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilerek yapılan yargılama neticesi davanın kısmen kabulü ile “davacının davalıya ait ... ... San. Tic. Ve Paz. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde 01/01/1998 - 30/07/1998 tarihleri arasında kuruma bildirilen günler haricinde 90 gün, 03/11/1998 - 05/02/2000 tarihleri arasında kuruma bildirilen günler haricinde 28 gün daha hizmet akdine dayalı olarak; 31/03/2013 tarihine kadar günün asgari ücreti üzerinden 01/04/2013 tarihinden itibaren ise aylık net 1600 TL ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı adına davalı işyerince 01/01/1998-31/12/2003 ve 12/07/2012-17/09/2013 tarihleri arasında kesintili olarak hizmet bildirildiği, dosya içeriğinde yer alan davacının imzasını içeren ibraname, işyerinden ayrılış dilekçeleri, bir kısmı imzalı ücret bordroları, puantaj kayıtları, denetim raporları ve tanık beyanları dikkate alınarak yazılı şekilde bir sonuca gidilmiş ise de bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Gerçekten Mahkemece Bağ-Kur sigortalılık süresi içerisinde davacının çalışmalarına ara verip vermediğine ilişkin bir değerlendirmede bulunmaksızın varılan netice isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298.maddelerine göre yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda; Mahkemece eksik gün hizmet süresinin değerlendirilmesi yapılırken “31/03/2013 tarihine kadar” denilmek suretiyle davacının davalı işyerinde hangi tarihler arasında hizmette bulunduğu açık ve net olarak belirtilmeksizin şüphe uyandırır şekilde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yeniden alınacak bilirkişi hesap raporu neticesine göre davalı işyeri nezdinde geçen uyuşmazlık konusu dönem içerisinde eksik olarak bildirilen hizmet sürelerini açık ve infaza elverişli şekilde belirten bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.