Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5416 K.2019/5379

A)Davacı İstemi; Davacı; 12/06/2010-12/12/2012 tarihleri arasında ithalat- ihracat müdürü olarak aylık net 3.500,00 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir. B)Davalı Cevabı: Davalı vekili; ücretlerin ve primlerin doğru bildirildiğini, bordroların aksinin yazılı delille ispatı gerektiğini belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur. Davalı kurum vekili, davanın reddini istemiştir. C) İlk Derece Mahkemesi Kararı: davanın kısmen kabulü davacının davalı işyerindeki aylık en son ücretinin net 3.500,00.-TL, brüt 4.884,85.-TL olduğunun tespitine karar verilmiştir. D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince " davacı tarafça alacak davası delil olarak belirtilerek ve tanık beyanları ile bir kısım CD çıktılarına dayanılarak prime esas ücretinin daha yüksek olduğu iddiasıyla dava açılmış ise de, alacak davası ile sigorta primine esas ücretin tespiti davasının ispat usullerinin farklı olduğu, alacak davasının tek başına sigorta primine esas kazancın belirlenmesi davasında delil olarak kabul edilemeyeceği, şirket eski yetkilisinin verdiği şirket imzasız ve kaşesiz CD çıktılarının da delil olarak kabul edilemeyeceği değerlendirilerek,

yazılı delil yada delil başlangıcı olmadığı halde davanın tümden reddi yerine tanık anlatımları ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz görülmüştür." gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davacı vekili özetle; Somut olayda Yerel Mahkeme tarafından verilen ve kesinleşen bir ilamın delil başlangıcı olarak kabul edilmemesi mümkün değildir. Dosyadaki bilirkişi raporları, HMK'nın ilgili hükümleri ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda davacı lehine yazılı delil başlangıcı bulunması halinde davacının iddiasını bu belgeyle birlikte tanık beyanlarıyla ispat edebileceği kabul edilmektedir. Kaldı ki "İthalat İhracat Müdürü" olarak görev yapan bir kişinin asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Uyuşmazlık, gerçek ücretin tesbiti ile Sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden tahsili istemine ilişkindir. 506 sayılı Yasanın 77 maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gö/ önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının asgari ücret aldığı ve aksinin isbat edilemediği gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir. Oysa, ithalat ihracat müdürü olarak çalışan davacının asgari ücretin üzerinde ücretle çalışacağının kabulü hayatın olağan akışına uygundur. Bu nedenle ücret yönünden güçlü delil niteliği taşıyan işçilik alacakları ile ilgili kesinleşmiş mahkeme ilamı da tespit edilen ücrette dikkate alınarak gerçek ücretin tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; emsal ücret araştırması yapılarak özellikle TÜİK' ten sektörde çalışan ithalat ihracat müdürünün davaya konu tarihlerde ne kadar ücret aldığına dair emsal ücret araştırması yapıldıktan sonra tüm deliler birarada değerlendirilerek güçlü delil olan işçilik alacakları ile ilgili kesinleşmiş mahkeme kararı veithalat ihracat müdürünün asgari ücret ile çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı da gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde yukarıda açıklanan hususlarda dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)Sonuç :