Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5444 K.2019/5392

A)Davacı İstemi;

Davacı, 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken 5510 sayılı Yasanın 4/c maddesi kapsamında çalışması nedeniyle Kurum tarafından 5335 sayılı Kanunun 30.maddesine dayanılarak , 23/12/2011-17/11/2014 arası ödenen yaşlılık aylığının 5510 sayılı Yasanın 96.maddesine göre yersiz ödeme olarak iadesi istemiyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kendisine borç bildirim belgesi gönderildiğini, Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek ,davalı Kuruma 61.345,81 TL borcu olmadığının tespitine,aylığından yapılan kesintilerin yasal faizi ile iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı;

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu, davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne ; Bağcılar SGM' nin 15/05/2015 tarihli 51171429 sayılı 7.398.013 numaralı Kadıköy SGM'nin 20/05/2015 tarihli 7473777 numaralı borç bildirim belgesinin ve buna dayanak kurum işleminin iptali ile davacının bu işlem nedeniyle davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, davacının bu işlem nedeniyle maaşında kesinti yapılmış ise yapılan kesintilerin kesinti yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine,davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT ne göre hesaplanan 1980,00-TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ;

Bölge Adliye Mahkemesince, şarta bağlı hüküm kurulamayacağından hükmün bu yönden kaldırılmasına ,ayrıca davada kurum tarafından tahakkuk ettirilen 61.345,81 TL den dolayı borçlu olmadığının tespitinin talep edildiği , bu miktar üzerinden harç yatırıldığı , Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre " Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti,

davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir" hükmü gereğince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin nispi tarifeye göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bu yönden kaldırılmasına karar verilerek,

davanın kabulüne, Bağcılar SGM' nin 15/05/2015 tarihli 51171429 sayılı 7.398.013 numaralı Kadıköy SGM'nin 20/05/2015 tarihli 7473777 numaralı borç bildirim belgesinin ve buna dayanak kurum işleminin iptali ile davacının bu işlem nedeniyle davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine,ödenmeyen aylıkların hak ediliş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 7.098,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, şeklinde yeniden hüküm kurulmuştur.

E) Temyiz;

Davalı SGK, Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu ,vekalet ücretinin de maktu olarak belirlenmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yargılama giderlerinden sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde “Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Dava, niteliği itibariyle Kurum işleminin iptaline ilişkin olup, kendisini avukatla temsil ettiren davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.