Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5743 K.2019/6826

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, bu hizmetlerin diğer hizmetleriyle birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum ile ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilemsi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un ve ... Belediye Başkanlığı vekilllerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 02/11/1990-05/10/1993 ve 04/12/1994- 10/09/1997 tarihleri arasında ... ili ... İlçesi, ... Köyü ... mezrasında fahri köy imamı olarak geçen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, " 1-...'ne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, 2-Davacı tarafın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; Davacı ...' un 02/11/1990 ile 27/02/1992 ve 27/05/1993 ile 05/10/1993 tarihleri arasında ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mezrasında fahri imam olarak çalıştığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine," karar verilmiştir.

Davada gerçek hasım ... olduğu halde, davalı olarak ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü yazılması mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda, davacının 28/02/1992-28/05/1993 tarihleri arasında askerlik yaptığı dosya içerisindeki ... ... Askerlik Şubesi Başkanlığı' nın 02/10/2017 tarihli yazısından anlaşılmış olması karşısında davalı işyerindeki askerlik sonrası hizmetinin, askerlik hizmetinin bittiği sürenin bir gün sonrası olarak kabul edilmesi gerekirken bu sürenin bir gün öncesi olan 27/05/1993 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.