Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5812 K.2019/291

Davacı, davalı işyerinde 19/11/2012 tarihinden itibaren çalıştığının tespitini, 05/12/2012 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitini, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitini ve işgöremezlik geliri bağlanmasını talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde hiçbir zaman çalışmadığını, sadece davacının eniştesinin 6 ay kadar çalıştığını ve bu dönemde davacının bir kaç kez eniştesini ziyarete geldiğini, taşınma işleminde ise işçilerden kimsenin çalıştırılmadığı dışarıdan bir şirketle anlaşıldığını, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum, davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne,davacının 05/12/2012 tarihinde davalı ... Elektronik Müh. San .ve Tic. Ltd. Şti. ‘de geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine,

Davacının davalı iş yerinde 19/11/2012 tarihinde itibaren iş akdi ile çalıştığının tespitine,

Davacı vekili tarafından 27/12/2016 tarihli duruşmada Yüksek Sağlık Kurulu’ndan maluliyete ilişkin sağlık raporu alınmasını istemediklerini ve bu hususta başka delillerinin bulunmadığı belirtmiş oldukları anlaşıldığından, davacı vekilinin maluliyetin tespiti talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ,

İlk derece mahkemesi kararına karşı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı işveren vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacının, davalı işveren şirkete ait işyerinde 05/12/2012 tarihinde geçirdiği iş kazası ile ilgili olarak 26/02/2013 tarihinde kuruma müracaat ettiği, kurum tarafından yapılan tahkikat sonucu olayın 5510 sayılı yasa kapsamında iş kazası olmadığına karar verildiği, mahkemece dava konusu olan dönemlerde, işyerinde davacı ile birlikte çalışan tanıkların olaya ilişkin ve davacının işe başlangıç tarihi ile çalıştığı dönemlere ilişkin beyanlarının alındığı, bu konu ile ilgili kurum kayıtlarının celbedildiği, kurum kayıtlarıyla ilgi karşılaştırma yapıldığı, aynı dönem aynı işyerinde çalışan tanık beyanları ile ve davacının beyanları

ile örtüşen ... Eğitim Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji servisinin 05/12/2012 tarihli kayıtları ve bu kayıtlarla konulan teşhis ve tedavi ile ilgili kurum kayıtlarına ve bilirkişi raporu kapsamına göre davacının 19/11/2012 tarihinden itibaren davalı işyerinde iş akdi ile 05/12/2012 tarihi dahil çalıştığının ve 05/12/2012 tarihinde iş yerinde meydana gelen olayın 5510 sayılı yasa kapsamında iş kazası olduğunun ispatlanmış olduğu gerekesiyle ... 19. İş Mahkemesinin 2013/1213 Esas, 2017/60 Karar sayılı kararının usul ve yönünden hukuka uygun bulunduğu belirtilerek, davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz :

Sosyal Güvenlik Kurumu, kesin delillerle davanın ispatlamadığı, dinlenmesi lazım gelen tanıkların dinlenmediği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Davalı işveren, bilirkişi raporuna itirazlarının nazara alınmadığı, hatalı raporu göre hüküm kurulduğu, tanık ...'nun mahkeme önünde verdiği yeminli beyanına itibar edilmediği, uzun yıllardır işyerinde regülatör ustası olarak çalışan davalı tanıklarının davacının iş yerinde hiç çalışmadıklarını beyan ettiklerini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-6100 sayılı H.M.K'nın 297/2 maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin ,taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmü düzenlenmiştir. Bu kapsamda mahkemelerce verilen kararların açık ve infaza elverişli mahiyette olması gerekir .

Somut olayda, mahkemece hizmet tespiti istemi bakımından ‘davacının davalı iş yerinde 19/11/2012 tarihinde itibaren iş akdi ile çalıştığının tespitine’ şeklinde hüküm kurulmuş olup, verilen hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Yapılacak iş, davacıya hangi tarihler arasında hizmetinin tespitini istediği açıklattırılarak , dosya kapsamında toplanan diğer deliller ile birlikte değerlendirme yaparak , infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabul edilmesi ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı kaldırılması, ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

H) Sonuç :