Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/6199 K.2019/6710

Davacı, 4/1(b) sigorta kapsamındaki ilk sigorta başlangıç tarihinin ticari faaliyete başladığı 28/12/1984 tarihi olarak tespit edilerek 28/12/1984-03/10/2000 tarihleri arasındaki 5649 günlük vergi kaydının 1479 sayılı kanun ile değişik 5510 sayılı kanunun 4/1(b) sigorta kapsamında zorunlu sigortalı hizmet süresi olarak tespitine, 19/09/2001-20/02/2013 tarihleri arasında kuruma ödenen prim ödemelerinin a)28/12/1984-09/01/1992 tarihleri arasındaki 2532 günlük, b)05/02/1992-03/10/2000 tarihleri arasındaki 3616 günlük,

d)25/02/2011-16/04/2012 tarihleri arasında 411 günlük ve 03/05/2012-24/04/2013 tarihleri arasında 351 günlük 4/1(b) sigorta kapsamında zorunlu sigortalı hizmet süresi olarak değerlendirilmesine, davalı kurum tarafından 4/1(b) sigorta kapsamındaki emekli aylığının tahsis talep tarihini takip eden ay başından 01/10/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere bağlanarak bu tarihten itibaren ödenmesi gereken emekli aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.