Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/6327 K.2019/982

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/10/1985 tarihinde bir gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı, 10.10.1985-30.5.1987 tarihleri arasındaki çalışmasının sigortalı çalışma olduğunun tespitine, karar verilmesini talep etmiş. Daha sonra 08/09/2015 tarihli celsede talebinin sadece sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti talebi olduğu, hizmet tespiti taleplerinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

Mahkeme tarafından; “ Davanın kabulü ile

1-Davacının sigorta başlangıç tarihinin 10/10/1985 tarihi itibari ile 1 gün çalıştığının tespitine,

2-Yaşlılık aylığı değerlendirme talebinin bu aşamada değerlendirme imkanı olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

3-Davalı ...Ve Elektronik Mamulleri San Ve Tic Aş hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına,

4-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından yapılan 595,75 TL yargılama giderinin davalı kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından artan avansın kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde taraflara iadesine,

7-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihindeki AAÜT 12/2 maddesi gereğince 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince ; ... 2. İş Mahkemesinin 2014/254 Esas, 2017/41 Karar sayılı kararının usul ve yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,” karar verlmiştir.

Kararın davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verildi.Somut olayda, davacı davasını hizmet tespiti olarak açmış daha sonra “ sigorta başlangıç tarihinin tespiti” olarak talebini daraltarak işverene karşı davasını takip etmeyeceğini belirtilmiştir. Bu durumda davanın kısmen kabulüne karar verilip Kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bu yanlışlığın Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilmemesi de isabetsiz olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.