KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2018/6506 E., 2019/1253 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/2 maddesinde ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.
Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir '' denilmektedir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40.000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01/01/2018-31.12.2018 tarihleri arasında 47.530,00-TL, 01.01.2019 tarihinden sonra verilen kararlar için 58.800,00 TL'dir.Dava dilekçesi ile davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00- TL maddi tazminat ve birleşen dava ile 25.000,00-TL manevi tazminat talebinde bulunduğu,
ıslah ile talebini artırarak toplam 81.276,15 TL maddi tazminat talep ettiği ve ilk derece mahkemesince verilen 29/06/2017 tarihli karar ile davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı lehine 44.286,15 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği,bu karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...
Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince verilen 03/07/2018 tarihli karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, Davacının sair istinaf sebeplerinin yerinde görülmemesine,manevi tazminata ilişkin istnaf başvurusunun kabulü ile 44.286,15 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata karar verildiği ve bu kararın yine davacı ve davalı vekillerince temyize getirildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2018/6506, K. 2019/1253, 21 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama