Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/6704 K.2019/1259

Davacı, 11.05.1999-15.04.2001 ve 02.07.2001-06.11.2007 tarihleri arasında esnaf ...... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı, 11/05/1999 - 15/04/2001 ve 02/07/2002 - 06/11/2007 yıllarına ait 1479 sayılı ve 4956 sayılı yasa ile eklenen geçici 18. Maddesine göre vergide kayıtlı süreler için ödenmesi gereken primlerin sonradan tahsilinin mümkün olduğu gözetilerek sürelerin borçlanılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ...... 2. İş Mahkemesine açılan davanın tarafların yokluğunda yetki yönünden reddine karar verildiği, tarafların kanun yoluna başvurmaması üzerine 04.03.2015 tarihinde kesinleştiği, davacının gerekçeli kararın 23.02.2015 tarihinde tebliği üzerine 24.02.2015 tarihinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunduğu, dosyanın gönderildiği ...... 2. İş Mahkemesince de 24.05.2016 tarihinde Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın usulden reddine ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ...... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 25.10.2017 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Ancak ...... 2. İş Mahkemesinin 15.12.2014 tarih ve 2014-409 Esas, 2014-517 Karar sayılı yetkisizlik kararı kanun yoluna başvurulmaksızın 04.03.2015 tarihinde 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu yürürlükte olduğu dönemde kesinleşmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 ve 15. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

5521 sayılı kanunda genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece Kurumun bir başka şubesinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

Öte yandan 6100 sayılı HMK'nın 19, 20 ve 21.maddelerine göre yetkinin kesin olmadığı hallerde, mahkemece verilen yetkisizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği mahkeme (yetkisizlik kararında yetkili olarak gösterilen) bu yetkisizlik kararı ile bağlı olup bu aşamadan sonra yetkisizlik kararı veremez.

Somut olayda, ...... 2. İş Mahkemesinin 15.12.2014 tarihli yetkisizlik kararı temyiz edilmeksizin 04.03.2015 tarihinde 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde kesinleştiğinden, yetkisizlik kararında yetkili ve görevli olduğu belirtilen ...... İş Mahkemesi bu yetkisizlik kararı ile bağlı olup bu aşamadan sonra yetkisizlik kararı veremeyeceği halde yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.