Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/6706 K.2019/6752

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde 01/06/2011- 01/04/2012 tarihleri arasında 2.100TL ücretle çalıştığının ve eksik prim ödemesi yapıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 01/06/2011-01/04/2012 tarihleri arasında 2.100TL ücretle davalıya ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacının 23/06/2011- 06/09/2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının asgari ücret ile Kuruma bildirildiği, dönem bordrolarında davacı dışında sigortalı bulunmadığı,emsal ücret araştırması yapıldığı ve tanıkların dinlendiği, mahkemece Dairemizin 11/02/2016 günlü 2015/5159 Esas, 2016/1665 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Kuruma davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Somut olayda, bozma ilamında “davacı adına ... tarafından çekildiği söylenen kredi ile ilgili olarak araştırma yapmak, söz konusu kredinin kim tarafından ne için çekildiğini belirlemek, davacı adına kredi çektiği için geçici ortak olduğu belirtilen ... ile dosyaya sunulan sözleşme başlıklı belgede adı bulunan ... ve ...'un tanık olarak beyanlarını almak, söz konusu sözleşmenin ne amaçla düzenlendiğini tespit etmek”gerektiği belirtilmiş, mahkemece buna uygun araştırma yapılmış ve tanıklarca davacının şirkette işçi olarak çalıştığı, şirkete ortak olarak girmek istediği,

ancak kararlaştırılan şekilde ortaklık ilişkisinin kurulamadığı ve davacının pazarlama elemanı olarak çalışmaya devam ettiği belirtilmiştir. Sözleşme başlıklı belgenin prime esas kazanç istemi bakımından yukarıda belirtilen şekilde yazılı delil başlangıcı olarak nitelendirilemeyeceği açıktır.

Davacının hizmet tespiti istemine ilişkin karar yerinde ise de, Kurum kayıtlarında gözüken ücretinin aksinin ispatlanamaması nedeniyle prime esas kazancın asgari ücretin üzerinde tespit edilmesi isabetsizdir. Bu nedenle,davacının Kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle 01/06/2011-01/04/2012 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespiti yönünde karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.