Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/86 K.2019/880

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20/03/2004-04/08/2009 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

Dava, davacının davalı işyerlerinde 20/03/2004-04/08/2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, " 1-Davacının davalı ...'ya yönelik açtığı davanın husumet yokluğundan REDDİNE,

2-Davacının davalılar SGK ve şirket yönünden davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile;

Davacının 01/03/2005-31/07/2005, 01/08/2005-15/04/2006, 07/05/2006-01/01/2007, 21/11/2008-03/02/2009 ve 04/02/2009-04/08/2009 tarihleri arası davalı şirket nezdinde çalıştığının TESPİTİNE,

Davacının 20/03/2004-29/12/2004, 17/01/2005-01/02/2005 ve 11/05/2008- 20/11/2008 tarihler arasına yönelik talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine,

Fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

3-03/11/2016 tarihli bilirkişi ek raporunun hüküm fıkrasının eki sayılmasına," karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi' nin 24/10/2017 tarih 2017/1711 Esas 2017/1711 Karar sayılı ilamı ile, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.Mahkeme hükmünde nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir.

Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır.Somut olayda, dosya kapsamından davacının tanık ... ile aynı işyerinde çalıştığı anlaşıldığı halde, davacının davalıya ait hangi sicil numaralı işyerinde çalıştığı açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.