Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/1133 K.2020/1748

Davacı vekili; davacı 01/03/2009 - 24/03/2011 tarihleri arasında tarım bağkur sigortalısı olarak çalıştığının tespiti ile dava tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığının tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı: davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk derece mahkemesince; "davacının 01/03/2009 -24/03/2011 tarihleri arasındaki hizmet süresinin tarım bağ- kur sigortalısı kapsamında olduğunun tespitine, dava tarihi olan 02/01/2014 tarihi itibariyle davacının 2829 sayılı yasa 8. Maddesi ve 506 sayılı yasanın 81/C maddesi gereğince emeklililiğe hak kazandığının tespitine ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ; Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, toplanan delillerin yetersiz olduğunu, dosyanın tekemmül etmediğini belirterek, kararın istinaf incelemesi ile bozulmasını talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

"davacının mahkemece tarım bağkurlu olarak kabul edilen hizmet süresi olan 01/03/2009 -24/03/2011 tarihleri arasındaki hizmet süresinde eklendiğinde 827 gün tarım bağkur hizmet süresi, 960 gün 4/c hizmet süresi ve 1815 gün 4/a hizmet süresi olacağı, 2829 sayılı yasanın 8. Maddesindeki "Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere;

son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir." hükmü karşısında davacının son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan sigortalılığının 4/a kapsamındaki sigortalılık olduğu,

davacının emekliliğe hak kazanması için 506 sayılı yasanın geçici 81/c maddesi gereğince 15 yıl, 50 yaş ve 3600 gün prim ödeme süresi yönünden emeklilik aylığına hak kazandığı ." gerekçesi ile "davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar vermiştir.

E)Temyiz: Davalı vekili: Toplanan delillerin dosya için yeterli olmadığını, dava sübut bulmadan karar verildiğini usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir. F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 01/03/2009 - 24/03/2011 tarihleri arasında Tarım Bağkur Sigortalısı olarak çalıştığının tespiti ile dava tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığının tespitini istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.Somut olayda;

davacının 3600 günlük sigortalılık süresini doldurduğu süre olan 24.03 2011 itibariyle 56 yaşında olması gerekirken ve o tarih itbabariyle henüz 53 yaşında olduğundan yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkin karar 506 sayılı Kanunun 23.05.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C maddesi hükümleri ve 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesi birlikte değerlendirildiğinde yerinde değildir.506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C maddesi, “a) 23.05.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malullük,

yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanır.

b) 23.05.2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları;

ba) 24.05.2002 ile 23.05.2005 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş olmaları,

bb) 24.05.2005 ile 23.05.2008 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 54, erkek ise 57 yaşını doldurmuş olmaları,

bc) 24.05.2008 ile 23.05.2011 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 56, erkek ise 58 yaşını doldurmuş olmaları,

bd) 24.05.2011 tarihinden sonra yerine getiren kadınlar 58, 24.05.2011 ile 23.05.2014 tarihleri arasında yerine getiren erkekler 59 yaşını doldurmuş olmaları,

be) 24.05.2014 tarihinden sonra yerine getiren erkekler 60 yaşını doldurmuş olmaları,

Şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.” şeklindedir.

Buna göre, sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için 15 yıl sigortalılık, 3600 gün prim ödeme ve Kanunda öngörülen yaşın tamamlanması gerekir.

Dava konusu olayda; 04/07/1958 doğumlu olan davacının, 3600 günlük süreyi tamamladığı tarih olan 24.03.2011 tarihinde 53 yaşında olduğu anlaşıldığından; buna göre 506 sayılı Kanunun geçici 81. maddesinin C fıkrasının bd) bendinde “24.05.2011 tarihinden sonra yerine getiren kadınlar 58, 24.05.2011 ile 23.05.2014 tarihleri arasında yerine getiren erkekler 59 yaşını doldurmuş olmaları” gerkir kuralındaki yaş koşulunu sağlamadığından davacının yaşlılık aylığına hak kazanamadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının yaşlılık aylığının şartları oluşmadığından, davacının yaşlılık aylığı ile ilgili talebinin reddine karar vermek gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı kurum tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

G)Sonuç :