KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2019/1449 E., 2020/83 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle Sosyal Güvenlik Kurumu dava tarihi itibariyle “davalı taraf” iken Kurumun karar başlığında fer'i müdahil olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre; davalı ... vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 15/11/1998-01/12/2009 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının kapatılıp davalı ... Belediyesine devredilen Şenköy Belediyesinde; 15/11/1998-31/12/1998 tarihleri arasında 15 gün, 01/07/2005-31/10/2005 tarihleri arasında 104 gün, 15/05/2006-31/05/2006 tarihleri arasında 15 gün, 15/06/2006-31/06/2006 tarihleri arasında 15 gün, 01/11/2006-31/12/2006 tarihleri arasında 60 gün,
01/01/2007-31/01/2007 tarihleri arasında 30 gün 2007 yılı Şubat ayında 2 gün, 01/07/2009-01/12/2009 tarihleri arasında 151 gün olmak üzere toplam 392 gün asgari ücretle işçi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Somut olayda, hizmet tespitine ilişkin davada Sosyal Güvenlik Kurumu dava tarihi itibariyle “davalı taraf” iken fer'i müdahil olarak kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması ve davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilininbu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2019/1449, K. 2020/83, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama