Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/1631 K.2020/532

Davacı, 05/505/1993-29/03/1995 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine dair ek kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 15/11/2018 tarihli kararında, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair tebliğden itibaren 2 haftalık sürede temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Temyiz olunan karar, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi' nin 23/01/2019 tarihli ek kararıdır.

Somut olayda, 02/01/2019 tarihinde Karar İlamının davacı vekilinin yetkilendirdiği vekile tebliğ edildiği, davacı vekilinin 21/01/2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 23/01/2019 tarihli Ek Kararında HMK 346/2. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın usule ve yasaya uygun olması sebebiyle onanması gerekir.