Davacılar vekili, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iş kazası sonucu vefat eden sigortalının annesi ve babası için ayrı ayrı 100,00 TL maddi tazminat, 50.000 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
27/12/2017 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talepleri davacı baba için 17.531,73 TL, davacı anne için 8.434,04 TL olarak arttırılmıştır.
İlk derece Mahkemesince davanın kabulü ile “maddi tazminat istemi yönünden davacı baba için 17.531,73 TL , davacı anne için 8.434,04 TL; manevi tazminat istemi yönünden davacılar için ayrı ayrı 50.000,00 TL nin iş kazasının meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verildiği, davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu,... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince ilk derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan “davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b.1 ve 355. maddeleri gereğince esastan reddine,” karar verildiği anlaşılmaktadır.
1- Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40.000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01/01/2018 tarihinden sonra verilen karar için 47.530,00 TL'dir.
Dosya içeriğine göre temyize konu edilen maddi tazminat miktarları Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile 47.530,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalı şirket vekili temyize getirmiştir. Bu kapsamda ayrı ayrı hükmolunan maddi tazminat miktarlarının aleyhine hüküm verilen yönünden temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.
O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının ayrı ayrı hükmedilen maddi tazminat miktarları yönünden temyiz kabiliyeti olmadığı gözetilerek davalı şirket vekiline ait temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,
2- Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere, maddi delillere göre ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmaması gözetilerek, davalı şirket vekiline ait temyiz itirazlarının reddine, usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.