Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/2256 K.2019/5049

Davacı, 01.12.1987-01.05.2008 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunu ve prim borcu bulunmadığının tespitine, prim ödeme gün sayısı, sigortalılık süresi ve yaş itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının davasının 01.02.1987-30.04.2008 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı talebi konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacının 1479 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı tahsis şartlarını taşımadığı anlaşıldığından talebinin reddine, karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davacının 01.02.1987-30.04.2008 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine ilişkin talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının 1479 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.