Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/2551 K.2020/748

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 2010 Nisan - 2013 Nisan tarihleri arasında Kuruma bildirimi yapılan süreler dışında kesintisiz olarak çalıştığının tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının davalı ... ünvanlı işyerinde, Haziran 2011 ayında 1 gün,Temmuz 2011 ayında 2 gün, Ağustos 2011 ayında 2 gün, Eylül 2011 ayında 6 gün, Ekim 2011 ayında 4 gün, Kasım 2011 ayında 2 gün, Mart 2012 ayında 4 gün, Nisan 2012 ayında 6 gün, Haziran 2012 ayında 7 gün, Temmuz 2012 ayında 7 gün, 24/02/2013 tarihinde 1 gün olmak üzere toplam 42 gün daha çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyada mübrez takoğraf kayıtları ve trafik para cezası makbuzları, tanıkların çalışma olgusunu doğrulayan, işyeri ve davacının yaptığı işin niteliğine ilişkin somut, net anlatımları dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucu; davacının, davalı işverenlere ait iş yerinde Kuruma bildirilmeyen dönem içerisinde yer alan ve mahkemece hüküm altına alınan dönemlerde şoför olarak hizmet akdiyle çalıştığı, kabul edilen süreler dışında çalışmanın bulunmadığı belirgin olduğu gerekçeleriyle davacı vekili ile davalı SGK vekilinin istinaf başvurularının HMK'nun 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili, mahkeme kararının salt tanık beyanlarına dayandırıldığını, çalışma olgusunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmediğini, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, ayrıca 6552 sayılı yasanın 64. maddesi uyarınca davada fer’i müdahil konumunda olan davalı Kurumun yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağından bahisle kararın kaldırılmasını istemiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı SGK vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Dava konusu somut olayda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davalı Kurum yararına vekalet ücretine karar verilmemesi bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

O halde davalı kurum tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı DÜZELTİLEREK ONANMASI gerekmiştir.