Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/3314 K.2019/5630

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki açıklamaların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, 28/11/2011 tarihli iş kazası nedeniyle % 100 oranında yardıma muhtaç şekilde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 13.11.2018 tarihli hesap raporunda belirtildiği üzere davacının Kurum tarafından karşılanmamış sürekli iş göremezlik zararının 171.678,45 TL, bakıcı gideri tazminatının ise 431.009,31 TL olduğu gerekçede belirtilerek bakıcı gideri tazminat miktarından tarafların kusur oranları,

sosyal ve ekonomik durumları değerlendirilmekle ve Yargıtay bozma ilamı gereği % 30 oarnında hakkaniyet indirimi yapılarak toplamda 473.384,97 TL sürekli iş göremezlik zararına bağlı maddi tazminat ve bakıcı gideri tazminatının kaza tarihi olan 28.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile kabulüne ve manevi tazminat yönünden ise takdiren 100.000,00 TL üzerinden kısmen kabulüne, maddi ve manevi tazminatlar ile bakıcı tazminatı yönünden fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş ve davalı lehine maddi tazminat bakımından 14.613,27 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Uyuşmazlığın hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır

6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 51,52 ve 182/son maddelerine göre hakimin hükmedilecek tazminatlardan indirim yapma hakkı bulunmaktadır. Bu maddelerde olduğu gibi gerek yasal, gerekse hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle davanın kısmen kabul edilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilip edilemeyeceği önem kazanmaktadır.

Davanın açıldığı veya ıslah yoluyla dava konusunun arttırıldığı aşamada, mahkemece anılan bu sebeplerle ne oranda ve miktarda indirim yapılacağının davacı tarafından bilinmesi mümkün olamamaktadır. O halde bakıcı giderinden yapılan hakkaniyet indirimi nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilemeyeceği açıktır.

(Dairemizin 14/03/2016 tarih 2016/690 Esas - 2016/4251 Karar, ve yine 24/10/2017 tarih 2016/1072 Esas - 2017/8254 Karar sayılı ilamları aynı doğrultudadır.)

Bu açıklamalar doğrultusunda davalı lehine fazla vekalet ücreti takdiri hatalı olmuştur. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.