Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/4227 K.2020/2294

Davacı, 11/03/1998-01/12/1999 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı ve ihbar olunan Kurum vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ve ihbar olunan Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19/11/2018 tarih ve 2017/3386 Esas 2018/8393 Karar sayılı ilamıyla bozulmakla, Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyarak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı vekilince duruşmalı, ihbar olunan Kurum vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava,

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.