Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/506 K.2020/18

A)Davacı İstemi;

Dava,sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

B) Davalı Cevabı;

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

İlk Derece Mahkemesince,davanın kabulüne,davacının davalı işyerinde 01/11/1985 tarihinde çalışmaya başladığının tespiti ile, sigorta başlangıç tarihinin 01/11/1985 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ;

Bölge Adliye Mahkemesince,davalı işveren ve Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulüne,mahkeme kararının kaldırılmasına yerine,davanın kabulüne davacının, davalıya ait işyerinde, 01/11/1985 tarihinde 1 gün süre ile hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, 506 sayılı Kanunun 60/G ve 108. maddelerince, davacının sigorta hizmet başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 16/01/1987 tarihi olduğunun tespitine şeklinde hüküm kurulmuş, ancak davacı kendisini vekille temsil ettirmediği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ve davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı halde davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine karar verilmiştir.

E)Temyiz;

Davalı işveren, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini,hüküm ve gerekçe arasında çelişki olduğu ve yargılama gideri ile vekalet ücretine hatalı olarak hükmedildiğini belirterek temyiz etmiştir.

SGK vekili , kurum kayıtlarının aksinin yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/1.maddesine göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiğinden davacının avukatı bulunmadığı halde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi ve istinaf karar harcının davacıya iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.