Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/5262 K.2020/2075

A) Davacının İstemi

Davacı, davalı işyerinde 01/11/1987 tarihinde çalışmaya başladığını, işyeri tarafından davalı kuruma işe giriş bildirgesinin sunulduğunu, yapmış olduğu incelemede kuruma işe giriş bildirgesinin verildiğini ancak primlerin ödenmediğini, bu nedenle kurum tarafından 01/11/1987 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmediğini, bu hususta dava öncesi kuruma başvuru yaptığını ancak talebinin reddedildiğini belirterek sigortalılık başlangıç tarihinin 01/11/1987 olarak tespitini talep etmiştir.

B) Davalı Kurumun Cevabı : Davalı kurum vekili, davada fer-i müdahil olduklarını, kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini ve iddianın eşdeğer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesinin Gerekçesi ve Kararı :

İlk derece mahkemesi tarafından, davalı işyeri hakkındaki davadan feragat edilmesi nedeniyle, işveren yönünden feragat nedeniyle davanın reddine; davalı Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden ise davasının kabulüne, davacının 01/11/1987 tarihinde bir gün sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dosya kapsamı evrak, kurum kayıtlarına intikal ettirilen işe giriş bildirgesi, bordro tanığının beyanı ile davacının işyerinde fiilen çalıştığı değerlendirmesi ile mahkeme kararında hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekili tarafından ileri sürülen istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Davalı Sosyal Güvenlik Kurum vekili, kurumun fer-i müdahil olması ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilememesi gerektiğini, hak düşürücü sürenin araştırılmadığını, kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, salt tanık anlatımlarına göre karar verilmeyeceğini, kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe : Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkindir.Dosya kapsamına göre, dava konusu bildirgenin 22/12/1987 tarihinde kuruma verildiği, işe başlama tarihinin ise net bir şekilde yazılmadığı, ancak işe giriş bildirgesinin davacı tarafından 30/11/1987 tarihinde imzalandığı ve yine davacı tarafından dosyaya ibraz edilen bonservis evrakında 01/12/1987 – 20/08/1988 tarihleri arasında davacının boyacı olarak çalıştığı bilgisine yer verildiği;

böylelikle bildirgesindeki davacıya ait imza tarihi, işe başlama tarihinden itibaren bildirgenin Kuruma ibraz süresi ve üzerinde tahrifat bulunmayan bonservis evrakındaki işe başlama gününe göre davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01/12/1987 olmasına rağmen, yazılı şekilde 01/11/1987 tarihinde işe başlanıldığının kabulü hatalı olmuştur.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından Yerel Mahkeme Hükmü bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.