Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/5677 K.2020/417

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 21/09/1967-31/12/1986 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı ve Feri Müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 21/09/1967-31/12/1986 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; dava 6552 sayılı Yasanın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11/09/2014 tarihinden önce açıldığına göre, dava tarihi itibarıyla Kurum davalı konumunda olduğundan, Kurumun karar başlığında davalı yerine feri müdahil gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu vekille temsil edilen davalı Sosyal Güvenlik Kurumu lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.