Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/5909 K.2020/2227

Davacı, prim farklarını ödediği basamağa göre gerçek emekli maaşının tespiti ile 25/03/2008 tarihinden itibaren eksik ödenen maaş farklarının yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın kısmen konusuz kaldığından, konusuz kalan kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-7036 Sayılı Yasa'nın 7/3. maddesine göre "12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır." 6100 sayılı HMK'nın 361/1. maddesine göre ise "Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir."Somut olayda 27/06/2019 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamının davacı vekiline 21/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği,

davalı Kurumun temyiz dilekçesinin de davacı vekiline 27.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün 05/09/2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Şu duruma göre 2 haftalık temyiz süresi hükmü temyiz eden davacı bakımından geçmiştir.O halde, 01/06/1990 Tarih ve 1989/3 E. 1190/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.