Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2020/1613 K.2020/2906

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine dair ek kararın temyizi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeniyle ilgilidir.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi Karar İlamı, temyiz isteminin kesinlikten reddine ilişkindir.Somut olayda, davaya konu alacak miktarı, davacı yönünden reddedilen miktar bakımından 72.070TL’nin altındadır. Bölge Adliye Mahkemesi'nin 16/01/2020 tarihli karar ilamı, karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan rakamın altında kaldığından ve hüküm kesin nitelik taşıdığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen Karar ilamı ile sonrasında davacının temyiz talebinin reddine ilişkin 26/02/2020 tarihli Ek Kararının doğru olduğu anlaşılmakla Ek Kararın onanması gerekir.