Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2020/1662 K.2020/2679

Davacı, davalılardan işveren nezdinde Eylül 2005- 20.10.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürerek, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece; davadan vazgeçme nedeniyle HMK 123 maddesi gereğince davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın geri alınması nedeniyle "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilen eldeki davada; istinaf başvurusunda bulunan davalı tarafından, istinaf başvuru sebebi yapılmayan davanın geri alınması, davacıya tanınan kadroya geçmek amacıyla yukarıda değinilen Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen zorunluluktan yapıldığı dikkate alındığında, istinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili lehine vekalet ücreti verilmemesine dair mahkeme kararının usul ve esas yönlerden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca davalı Kurum vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili, hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davaya son veren taraf işlemlerinden biri feragattir. Davadan feragat davacının mahkemeye karşı yapacağı tek taraflı bir irade beyanı ile olur. Feragatin geçerliliği için bunun davalı ve mahkeme tarafından kabul edilmesine gerek yoktur. Çünkü davacı davasından feragat etmekle, yalnız davasını geri almakla yetinmemekte, bilakis dava konusu yapmış olduğu haktan vazgeçmektedir.

Davacının davasından feragat etmesi ile, dava konusu uyuşmazlık sona erer.Somut olayda, davacı asilin 04/10/2018 havale tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiği, şu halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken “davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması ve davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının Bozulmasına karar vermek gerekmiştir.G) SONUÇ : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,