Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/10216 K.2016/1307

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde beraber bulundukları meskenden geceleyin katılanın uyuduğu sırada araç anahtarı ile telefonunu çalan sanıkların aracı da alarak tanık evine gittikleri, Rukiye'nin beyanlarında, sanıkların eşinin evinden eve eşya getirdiklerine dair beyan bulunmayıp sanık abinin arabasını aldık dediği”, aynı gün kolluk görevlilerinin araştırma sonucu bulunduğu tanık in evini tespit edip eve geldiklerinde.. evde olmadığını,

aracın anahtarını da alarak gittiğini beyan etmesine karşın görevlilerin evin girişinde erkek ayakkabıları ile giysileri görüp teslim olması hususunda uyarılarda bulunmaları üzerine katılana ait telefon ve araç anahtarını 'nin teslim ettiği, sanık 'in teslim olmaması üzerine ancak iki saat sonra arama izni alınarak 'nin evinde yakalandığının anlaşılması karşısında eylemin kullanma hırsızlığı suçunu oluşturma ihtimaline ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların katılan ı'nın teklifi ile ona ait meskende bulundukları esnada buradan anahtarını alarak aracı çalmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK nın 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılana ait araç ve telefonun çalındığı ihbarı ile sanık i yakalama amacı ile kolluk görevlilerinin tanık 'nin adresine gittiklerinde evin önünde katılanın aracını görmeleri ve tanık 'nin katılana ait cep telefonunu ve araca ait anahtarı görevlilere rızası ile teslim etmesi karşısında sanıklar hakkında uygulanma olanağı bulunan 5237 sayılı TCK 168/1. maddesi koşulları tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık D.. Ç.. hakkında adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamında, hükmolunan adli para cezasından ibaret hükümlülüğün, 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi uyarınca kesin

nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden belirtilen ilam esas alınmak suretiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi,

4- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,