Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11235 K.2016/2090

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nın temyiz dilekçesini ceza infaz kurumu idaresine süresi içinde 07/10/2011 tarihinde vermesi, temyiz harçlarının sonradan giderilebilir eksiklik olması ve sanığın da bu harcı 13/10/2011 tarihinde ödemiş olması karşısında; sanığın temyiz harcını ödemediği şeklinde yerinde olmayan gerekçelerle verilen temyiz isteminin reddine dair 10/10/2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Müştekiye ait petrol istasyonuna ait mazgal demirlerini çalan sanıkların eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suçu oluşturmasına karşın, yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar ... ve ...'nin yakalama emri üzerine alınan ifadelerinde duruşmadan vareste tutulmak istediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu sanıklar yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,