Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11252 K.2016/1482

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesi "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ve aynı Kanun'un 21/2. maddesi "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükümlerini içermektedir.

Somut olayda, katılanın yokluğunda verilen hükmün 27.12.2010 tarihli oturumda alınan beyanında belirttiği ve dosyada en son bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan ".../Gaziantep” adresi yerine anılan yasal düzenlemeye uyulmadan ve nasıl tespit olunduğu anlaşılamayan ''.../Gaziantep'' adresine tebliğe çıkarıldığı, adresten taşındığı gerekçesi ile iade edildiği, iade üzerine bu kez aynı adrese 16.02.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğat yapıldığının anlaşılması karşısında; katılanın yokluğunda verilen hükmün tebliği için çıkarılan tebligatların usülüne uygun olmadığı da gözetilerek, katılanın dosyada en son bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan "..../Gaziantep” adresine gerekçeli kararın