Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11331 K.2016/5849

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın suç tarihindeki adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik ilamın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmediği gibi mağdurun 23.11.2011 tarihli oturumda olayın ertesi günü sanığın babası tarafından 300 TL'lik tüm maddi zararın karşılandığını belirtmesi sebebiyle yüklenen hırsızlık suçu yönünden giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı,

sanığın yüklenen suçu ikrarı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilip hakkında hükmolunan cezadan indirim yapıldığı ve pişmanlığı dolayısıyla cezasının ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezasının ertelenmesine karar verildiği belirlenerek, erteleme müessesesinden daha lehe olan ve koşulları bulunduğu takdirde öncelikle uygulanması gereken hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğunun anlaşılması karşısında;

sanık hakkında hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde tartışılarak,

hırsızlık suçundan anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “Sanığın adli sicil kaydında Gemlik 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2010 tarih 2010/220 esas 2010/564 karar sayılı ve 12/07/2010 kesinleşme tarihli ilam ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 3 yıllık yasal süre içerisinde kasıtlı suç işlediği anlaşıldığından yeniden CMK'nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,

2-Mahkemece, sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ertelenen ceza süresinin üzerinde denetim süresi belirlenmesi,

II-Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın alma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma/satın alma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,