Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11615 K.2016/3884

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'nun uğradığı zararın giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki 1 nolu bozma nedeni benimsenmemiştir.

Mağdur ...'ya ait inşaattan su tesisat boruları, demir kesme makası, matkap, iki adet pense ve iki adet keser çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (b) bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; mağdur ...'ya ait eşyaların yakalamayla ele geçip rızaen iade edilmediği, müşteki ...'ya ait eşyaların ise bulunamadığı ve buna ilişkin zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığının gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,