Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11730 K.2016/4748

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun 7-8 yaşlarında yaşadığı ağır dayak ve ayağından kuyuya sarkıtılması ile annesini küçük yaşlarda kaybetmesi nedeni ile (yaşadığı büyük duygusal travmadan) davranış bozukluğunun bulunduğu bu nedenle psikolojik tedavi görmesi gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 32 ve 34. maddeleri ışığında, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp, yöntemince raporla saptandıktan sonra sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Somut olayda suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında sadece genel tabirlerle suçun işleniş şekli ve özellikleri gerekçe gösterilmiş ise de mahkemece adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan önemli sayılabilecek oranda uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,