Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11934 K.2016/5376

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'a isnat olunan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 191/1-2, 6136 sayılı Yasanın 13/4 ve 15/1. maddeleri ile sanık ...'e isnat olunan 5237 sayılı TCK’nın 191/1-2, 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 15/11/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılana ait araçtan oto teybi ve uzaktan kumandası ile cep telefonu şarj aletini çalan sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

2-Sanıklar müdafiinin son oturum lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik talebinin TCK'nın 62. maddesini kapsadığı da gözetilerek, denetime olanak sağlayacak şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

5-CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderlerinin hangi sanıktan ve ne şekilde tahsil edileceğinin kararda belirtilmemesi,

6-Sanık ...'ın adli sicil kaydında gözüken ilamlara konu suçları işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine aykırı davranılması,

7-Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,