Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/1204 K.2015/1894

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Sanıklar ..., in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümden müdafiilik ücretinin sanıklara yüklenmesine ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemin mağdur ...'nın işyerinde gerçekleştiği katılan ...'a karşı ayrı bir hırsızlık suçunun söz konusu olmadığı, dosyada mevcut değer tespit tutanağına göre sanıkların çalınan eşyaların bir kısmını kendi istekleri ile iade ettiklerinin anlaşıldığı ve mağdur...'in 13.06.2010 tarihli dilekçesine göre kovuşturma aşamasında

olaydan kaynaklanan tüm zararının karşılandığı, dosya kapsamında sanıkların çaldıkları cep telefonunun işyeri sahibinden başka kişiye ait olduğunu bildiklerine dair iddia bulunmadığı, sanıkların eylemleri tek kabul edilerek ve mağdur ...'in kısmi iade nedeni ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiği gözetilerek haklarında 5237 sayılı TCK 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,